/>

ถ้าต้องเลือกระหว่างแฟนกับหมูปิ้ง ผมควรทำยังไงดีครับ [ยินดีให้แชร์]

วิว
ผมเป็นเด็กมอปลายทั่วๆไปคนนึง ติดเล่น ติดเกม ติดเพื่อน จนวันนึงก็มาติดแฟนตามวัย แต่ตอนนี้ความรักมีปัญหาใหญ่เข้าให้แล้วน่ะสิ T_T
 
ย้อนวันวานนิดนึง วันนั้นผมต้องไปต่อรถที่อนุสาวรีชัย ระหว่างรอคิวรถตู้ที่ดูแล้วคงจะนานผมก็เดินไปหาอะไรกิน ตอนแรกว่าจะกินก๋วยเตี๋ยวเรือที่เพื่อนมันพูดถึงกันนักหนา แต่คนเยอะผมไม่อยากนั่งในร้านก็เลยว่าจะไปหาอะไรกินง่ายๆ ไปจบที่ร้านหมูปิ้งเจ้านึง  ดูมีคนเยอะดีแต่ก็รอไม่นาน
 
พอดีกับว่า ช่วงนั้นโรงเรียนผมกำลังจะมีงานกีฬาสี แล้วมันก็จะมีโซนขายของให้นักเรียนเอาอะไรง่ายๆมาขายกันได้ ผมก็อยู่ฝ่ายพ่อค้านี่แหละ เพราะกีฬาไม่เก่งแต่กินเก่งมาก 555 ก็เลยตัดสินใจว่าจะขายหมูปิ้งนมสด เพราะที่ร้านที่ผมไปกินมาวันนั้นผมเห็นเค้าติดป้ายบอกไว้ว่ามีแบบพร้อมปิ้งขายด้วย จัดไป ไม่ต้องทำเอง อิอิ
 
พอใกล้วันกีฬาสีใกล้มาถึงผมและเพื่อนก็โทรติดต่อขอซื้อหมูปิ้งอนุมาขาย เค้ามาส่งให้ถึงหน้าโรงเรียนด้วยเลยผมไม่ต้องไปหิ้วเอง ห้องผมยิ่งสบายไปอีก และแล้ววันขายจริงก็มาถึงซึ่งผลที่ได้คือขายดีจริง!!! ระหว่างแก๊งผู้ชายรีบปิ้งหมูอยู่ ผมดันหันไปเจอน้องดาวมอห้าที่ต่อคิวรอรับหมูปิ้ง แล้วเพื่อนมันรู้ว่าผมแอบชอบน้องเค้าไง แม่งแซวยับ แถมให้ผมเป็นคนไปเสิฟหมูปิ้งให้น้องอีก ตอนแรกก็กล้าๆกลัวๆ กลัวว่าน้องเค้าจะกลัวผมเนี่ยแหละ เขินก็เขินสุดท้ายก็มีโอกาสได้คุยกับน้องแป๊บนึงระหว่างรอพวกผู้หญิงไปแลกตังทอน กล้าๆกลัวๆ ขอไลน์น้องเค้ามา ส่วนเฟซบุ๊คผมแอบเนียนแอดไปตั้งนานและ หลังจากวันนั้นผมก็ได้มีโอกาสคุยกับน้องเค้าเรื่อยๆ จนสุดท้ายก็ขอน้องเค้าเป็นแฟนจริงๆ
 
แรกๆ ก็เป็นไปด้วยดี ผมก็เอาใจน้องเค้าเกือบทุกอย่าง อยากไปเที่ยวไหนก็พาไป อยากกินอะไรก็ตามใจน้องเค้าหมด อยากได้อะไรก็หาให้เท่าที่จะหาให้ได้ จริงๆทุกอย่างมันดีมาก ผมมีความสุขมากซะจนผมคิดว่ามันเหมือนฝันไปเลย เราทั้งคู่ก็แทบไม่ได้ทะเลาะอะไรกันเลย อาจจะมีน้อยใจเรื่องผมติดเกมบ้างไรบ้าง แต่เราไม่เคยทะเลาะอะไรกันรุนแรงถึงขั้นที่ผมจะเล่าต่อมาก่อนเลย
 
คือโรงเรียนผมมันมีงานเหมือนเป็นตลาดนัดเปิดท้ายให้นักเรียนที่สนใจมาเปิดร้านขายอาหาร หรือของอะไรก็ได้แต่ไม่บ่อยมาก 2-3 เดือนจะจัดที ซึ่งผมก็อยู่มอหกวิชาเรียนก็น้อยลง เวลาว่างก็มากขึ้น มีติวบ้างเที่ยวบ้าง แต่โดยรวมแล้วก็ยังพอมีเวลาเหลืออยู่ ผมเลยตัดสินใจเอาหมูปิ้งเจ้าเดิมมาตั้งร้านที่งานโรงเรียนกับแก๊งเพื่อน แรกๆน้องเค้าก็มาช่วยปิ้งช่วยขายบ้างในบางวัน หลังๆเวลาผมชวนเหมือนน้องเค้าชอบปฎิเสธว่าไม่ว่างบ้าง เพื่อนชวนไปห้างบ้าง ผมก็ไม่ได้คิดไรก็โอเคไม่ว่ากัน
 
จนมาถึงคืนนึงผมก็โทรหาเค้าก่อนนอนเหมือนทุกวันนั่นแหละ ผมชวนคุยเค้าเริ่มเหมือนไม่อยากคุย ถามคำตอบคำ ถามว่างอนรึป่าว น้องก็บอกว่าป่าวไม่ได้งอนไร แค่ไม่อยากคุยเฉยๆ ผมก็ถามว่าวันนี้เรียนหนักหรอ เครียดไรรึป่าวน้องก็บอกว่าไม่ ตอนแรกผมก็ไม่อยากเซ้าซี้ ผมเลยชวนคุยเรื่องอื่นไปเรื่อย แต่พอผมเริ่มพูดเรื่องขายหมูปิ้งกับเพื่อนมา น้องเริ่มเสียงเหวี่ยงขึ้นเรื่อยๆ ถึงขั้นด่าขึ้นมาจนผมตกใจ เพราะปกติเราไม่เคยคุยกันน้ำเสียงแรงขนาดนี้ น้องเค้าเริ่มบ่นขึ้นมาประมาณว่า ผมเอาเวลาไปทุ่มให้คนอื่นซะหมด ให้เพื่อน ให้ร้าน ให้เกมมากเกินไป จนแทบไม่เหลือเวลาให้เค้าเลย จากที่เคยไปเที่ยวดูหนังกินข้าวด้วยกันบ่อยๆ มันเริ่มกลายเป็นว่าผมติดอย่างอื่นมากกว่าเค้า โดยเฉพาะร้านหมูปิ้งที่หลังๆเค้าชอบปฏิเสธเรื่องไปช่วยขายเพราะเค้าอยากให้ผมสนใจเค้าบ้าง แต่กลายเป็นว่าผมยิ่งไม่สนใจเค้าเข้าไปอีก ซึ่งผมเองก็ยอมรับผิดและขอเวลาปรับปรุงตัว แต่เหมือนน้องเค้าไม่รับฟังผมเลย น้องบอกให้ผมเลือกระหว่างเค้ากับร้าน ผมไม่อยากเลือกอะไรทั้งนั้นเพราะทุกอย่างคือสิ่งที่ผมรักทั้งหมด ผมเลยบอกเค้าว่าผมเลือกไม่ได้จริงๆ ทุกอย่างสำคัญกับผมหมด แล้วน้องก็เริ่มร้องไห้หนักขึ้นเรื่อยๆ เอาแต่พูดว่าเป็นเพราะผมที่ทำให้เค้าคิดมากจนถึงขั้นไมเกรนขึ้น และหาว่าผมเปิดร้านเพราะว่าจะได้แอบคุยกับหญิงอื่นอีก เค้าคิดว่าถ้าเป็นแบบนี้ต่อไปเราอาจจะไปกันไม่รอดจริงๆ ผมคิดว่ามันเริ่มไปกันใหญ่แล้ว ผมเลยบอกให้น้องเค้าไปนอนก่อน พรุ่งนี้ค่อยว่ากันใหม่ดีกว่า แล้วผมก็วางสาย
 
คืนนั้นแน่นอนว่าผมนอนไม่หลับหรอก พยายามข่มตานอนแต่มันยากจริงๆ เพราะผมกับน้องเค้าไม่เคยทะเลาะกันรุนแรงถึงขั้นจะเลิกกันมาก่อน แล้วน้องเค้าก็เป็นแฟนคนแรกของผมด้วย ผมหมดหนทางจริงๆ รักเค้าก็รัก ร้านก็รักเพราะผมภูมิใจที่หาเงินได้ จนประมาณตี 2 กว่าๆ น้องส่งไลน์บอกประมาณว่า ถ้าผมเลือกไม่ได้ เค้าขอเป็นคนเลือกไปเอง ตอนนั้นผมช็อคมาก พยายามโทรหาเค้าตอนนั้นเลย แต่น้องตัดสายทุกรอบแล้วปิดเครื่องไป ผมเลยไลน์ไปหาน้องเค้าซ้ำๆ อธิบายเหตุผลทุกอย่าง เพราะเค้าคือทุกอย่างในชีวิตตอนนี้ของผมจริงๆ ช่วงนี้ผมก็พยายามติดต่อน้องเค้าเรื่อยๆ ไปหาที่ห้องตอนพักเที่ยงบ้างแต่น้องเค้าหลบหน้าผมตลอด เหมือนน้องเค้าหมดใจแล้วจริงๆ ผมไม่รู้ว่าเรื่องนี้มันสะสมมาถึงจุดที่น้องเค้าเป็นแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไร่ ตอนนี้ผมหมดหนทางไปต่อจริงๆเลยตัดสินใจมาเขียนระบายความเครียดบวกกับแชร์ประสบการณ์เผื่อใครจะช่วยผมได้บ้าง ตอนนี้เราเลิกกันมาได้ประมาณเกือบ 2 อาทิตย์แล้วครับ ผมยังคิดถึงน้องทุกวันไปหาน้องที่ห้องทุกวันอยู่เลย แต่น้องก็ยังหลบหน้าผมเหมือนเดิม
 
ผมอยากถามว่าใครเคยเจอหรือมีประสบการณ์กับเรื่องรักแบบนี้บ้างไหมครับ ช่วยผมที ตอนนี้ผมเครียดมากจริงๆ ผมอยากง้อน้องเค้า ผมควรทำยังไงครับ
ให้หัวใจกระทู้นี้ ~

แสดงความคิดเห็น

ยอดถูกใจสูงสุด

27 ความคิดเห็น

กระทู้ที่คนนิยมอ่านต่อ

เกี่ยวกับเรา / ติดต่อเรา

เว็บ Dek-D

เข้าผ่านแอป ง่ายกว่า

ติดตั้งแอป
ติดตั้งแอป